Σαμουράι, νίντζα και tate στη σκηνή

Τι ήταν οι σαμουράι

Οι σαμουράι ήταν η επαγγελματική τάξη πολεμιστών της προβιομηχανικής Ιαπωνίας, ακόλουθοι που υπηρετούσαν άρχοντες. Εκπαιδεύονταν από την παιδική ηλικία στην ξιφασκία, την τοξοβολία και την ιππασία, και επίσης σπούδαζαν λογοτεχνία και καλλιγραφία. Υπό το σογκουνάτο των Τοκουγκάβα, μια μακρά ειρήνη μετέτρεψε την πολεμική τάξη σε κληρονομικό καθεστώς και διοικητική τάξη, και πολλοί σαμουράι εργάζονταν ως διοικητικοί υπάλληλοι, αστυνομικοί ή δάσκαλοι. Μετά την Αποκατάσταση Μεϊτζί, οι μεταρρυθμίσεις αφαίρεσαν τους μισθούς και τα προνόμια που είχαν καθορίσει την τάξη, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να φέρουν σπαθιά.

Το σπαθί στη ζώνη

Το κοντό, ελαφρύ katana εμφανίστηκε στην περίοδο Νανμπόκου-τσο και σταδιακά έγινε πιο συνηθισμένο από το μακρύτερο, βαρύτερο tachi. Ένας νόμος του 1629 απαιτούσε από τους σαμουράι σε υπηρεσία να φέρουν δύο σπαθιά, και μέχρι το τέλος της εποχής των Τοκουγκάβα το ζεύγος είχε γίνει περισσότερο σύμβολο κύρους παρά όπλο καθημερινής χρήσης. Το tachi, που είχε γίνει δύσχρηστο στη μάχη, διατηρήθηκε ως σύμβολο εξουσίας που έφεραν σαμουράι υψηλού βαθμού, και αυτή τη συμβολική σημασία δανείζεται ακόμη το σκηνικό κοστούμι.

Νίντζα: κατάσκοποι, όχι δολοφόνοι

Ένας νίντζα, ή shinobi, ήταν κατάσκοπος και διεισδυτής στην προμοντέρνα Ιαπωνία, και υπάρχουν λίγα στοιχεία ότι οι νίντζα ήταν δολοφόνοι. Κατά την αναταραχή της περιόδου Σενγκόκου, αγρότες-πολεμιστές στην επαρχία Ίγκα και τη γειτονική περιοχή Κόκα σχημάτισαν ενώσεις για αυτοάμυνα και πωλούσαν τις υπηρεσίες τους ως μισθοφόροι και κατάσκοποι. Αφού ιδρύθηκε το σογκουνάτο των Τοκουγκάβα τον 17ο αιώνα, ξεθώριασαν από το προσκήνιο. Το ολόμαυρο κοστούμι και το αστέρι που εκτοξεύεται ήρθαν αργότερα, από το θέατρο της εποχής Έντο, όπου το μαύρο αντιγραφόταν από τα ρούχα των σκηνικών βοηθών που το κοινό έπρεπε να αγνοεί.

Τι σημαίνει tate

Το Tate, γραμμένο με τους χαρακτήρες για το σκοτώνω και το σχηματίζω, είναι η τεχνική ερμηνείας της μάχης με γυμνά χέρια ή όπλα στη σκηνή, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Χρησιμοποιείται κυρίως για ιστορικά δράματα. Ο όρος συνήθως ανάγεται στον αρχηγό του θιάσου Shinkokugeki, Sawada Shojiro, και σε ένα έργο που πρωτοπαίχτηκε το 1921, και άρχισε να διαβάζεται ως tate από το 1936. Οι ιαπωνικές πηγές το συγκρίνουν με τη δυτική σκηνική μάχη: ο στόχος είναι μια μάχη που φαίνεται αληθινή ενώ παραμένει ασφαλής για όλους.

Τι να προσέξετε

Σε μια χορογραφημένη μάχη κάθε κίνηση, βήμα και αντίδραση είναι σχεδιασμένα, οπότε η δεξιοτεχνία βρίσκεται στο πόσο πειστικό φαίνεται το σχέδιο. Παρατηρήστε πώς αντιδρά αυτός που δέχεται το χτύπημα όσο και αυτός που το εξαπολύει, και πώς αλλάζει ο ρυθμός ανάμεσα σε μια μονομαχία και μια σκηνή πλήθους. Η παράσταση έχει και ζωντανή μουσική, οπότε ακούστε πώς οι μάχες και οι χοροί δένονται μαζί της. Τίποτα από αυτά δεν απαιτεί ιαπωνικά. Η παράσταση στον χώρο του Kanda Myojin δεν έχει διάλογο για να παρακολουθήσετε, και τα σαμουράι και νίντζα δρώμενά της αφηγούνται μέσα από την κίνηση.

Πού ταιριάζει η παράσταση

Η παράσταση συνδυάζει ξιφομαχία σαμουράι, δράση νίντζα, παραδοσιακό χορό και ιαπωνική μουσική, σε ιστορίες εμπνευσμένες από τον θρύλο. Ανήκει στη μακρά παράδοση του ιαπωνικού ιστορικού δράματος παρά στη διδασκαλία της ιστορίας. Ελάτε για τη χορογραφία και το σκηνικό, και αντιμετωπίστε τα υπόλοιπα ως θέατρο. Αν θέλετε τον θρύλο πίσω από το κύριο κεφάλαιό της, ο οδηγός για τον Taira no Masakado τον καλύπτει, και ο οδηγός κρατήσεων εξηγεί τα πακέτα.

Διαβάστε στη συνέχεια: Ο Τάιρα νο Μασακάντο: ο επαναστάτης του ιερού